استفاده از دستگاه های پلاسما در پزشکی زیبایی

نویسنده: مارتین کینگ

پلاسما: یک گاز یونیزه شامل یون های مثبت و الکترون های آزاد است که معمولا در فشار کم (مانند فشار اتمسفر و لامپ های فلورسنت) یا در دماهای بسیار بالا (مانند ستاره ها و راکتورهای همجوشی هسته ای )، موجب بیشتر یا کمتر شدن بار الکتریکی کلی می شود.

علاوه بر جامدات، مایعات و گازها، پلاسما نیز حالتی از ماده است که تا زمانی که قیدی نداشته باشد، شکل یا حجم معینی ندارد.  پلاسما به عنوان حالت چهارم ماده محسوب می شود و در واقع عناصر زیادی درون جهان وجود دارد که به این حالت است. پلاسما بواسطه گرمای بیش از حد یا ایجاد یک میدان مغناطیسی قوی به گاز شکل می گیرد . فن آوری های مختلفی از جمله رادیوفرکانس، ژنراتور لیزر یا مایکروویو وجود دارد که قادر به ایجاد این میدان های قوی هستند. عمل گرمای بیش از حد و یا استفاده از میدان الکترومغناطیسی قوی، اتم‌ها را به یون‌ها و الکترون‌ها تبدیل می کند و منجر به تجزیه پیوندهای مولکولی می شود. به همین علت پلاسما رسانای الکتریکی است و به میدان الکترومغناطیسی واکنش نشان می دهد و اجازه می دهد که رشته ها ، پرتوهای  و دو لایه ها ایجاد شوند. نمونه هایی از پلاسما، علائم روشنایی و نئون می باشد. پلاسمائی که در پزشکی زیبایی استفاده می شود به عنوان پلاسما سرد شناخته می شود و از پلاسمایی تولید می شود که در دمای پایین تر از دمای اتاق، در فشار اتمسفر وجود دارد و در واقع تنها حدود ۱ppm گاز به پلاسما تبدیل می‌شود.

اگر چه هر گاز می‌تواند برای تولید پلاسما یونیزه شود، گازهای خاص ( مانند گازهای نجیبی همانند آرگون و نئون) می توانند برای اهداف خاص با خواص قابل پیش بینی مورد استفاده قرار گیرند. بسیاری از دستگاه های استفاده شده در طب زیبایی، بر پایه یونیزاسیون هوا بین نوک دستگاه و پوست برای تولید پلاسما متکی هستند و اختلاف پتانسیل بین این دو نقطه باعث ایجاد قوس می شود. این قوس الکترکی است که انرژی را به پوست انتقال می دهد و باعث تغییرات الکتریکی در غشای سلولی و تصعید فوری آن می شود. تصعید، فرآیند تبدیل مستقیم جامد به یک گاز بدون تبدیل شدن به فاز مایع است و به همین دلیل مانع آسیب های حرارتی به یافت‌های اطراف می شود. مطالعه مقایسه دستگاه پلاسما آرک و رادیو اسکالپال (چاقوی رادیویی) بر روی زخم پوستی القا شده در خرگوش ها نشان داد که با پلاسما ” هیچ آسیبی ناشی از حرارت دادن به پوست، هیچ گونه پوسته پوسته شدن و ترشح ماده ای” وجود ندارد. غشای زیرین (basement membrane) ، در تمام نمونه ها، دست نخورده باقی مانده است.

اثر بالینی دستگاه های پلاسما بر پوست بستگی به عوامل متعددی از جمله مقاومت مکانیکی و الکتریکی بافت و اختلاف پتانسیل بین سر دستگاه و پوست دارد. این یک ویژگی از دستگاه و فاصله بین نقاط است و خروجی های مختلف انرژی وجود دارد که بستگی به طریقه استفاده از دستگاه دارد. انرژی اضافه شده می تواند با استفاده از یک سیستم حلقه بسته که در آن، دستگاه از طریق یک پد الکتریکی به بیمار متصل شده، فراهم شود. به عنوان مثال، پلاسما IQ شرکت (Schuco) از مزیت این ویژگی فیزیکی بهره می برد و ۱۴۰۰ وات انرژی را با استفاده از یک سیستم حلقه بسته (تماس الکتریکی بیمار و دستگاه) در محدوده بالا و ۹۵۰ وات هنگامی که حلقه باز وجود دارد (بدون اتصال به زمین ساخته شده با بیمار) تولید می نماید. همچنین در حالت حداقلی توان، ۱۱۰۰ وات با استفاده از یک حلقه بسته تولید می شود که در مقایسه با ۶۵۰ واتی که  با یک حلقه باز تولید می شود بسیار بالاست. اگر بیمار دارای هر ایمپلنت فلزی باشد، استفاده از یک سیستم حلقه باز ترجیح داده می شود، چرا که هیچ جریانی از بدن عبور نمی کند. بنابراین اگرچه توان بالا شاید در برخی زمینه ها بتواند موثر واقع شود، اما عوارض جانبی و سوختگی های بیشتری را به همراه دارد، به علاوه اینکه در سیستم های حلقه بسته، بدن بیمار می تواند در ناحیه در تماس با پد الکتریکی نیز دچار سوختگی گردد.

آخرین نسل از دستگاه های پلاسمائی که در پزشکی زیبایی استفاده می شوند، به فرکانس های بالا وابسته هستند، زیرا فرکانس های پایین به فاصله کوتاهی از نوک نیاز دارند و منجر به احساسات ناخوشایند از جمله انقباضات الکتروماهیچه ای و احساس برق گرفتگی می شود. فرکانس های بالا به شکل یک موج سینوسی تولید می شود و اغلب یک گام موج نشان داده می شود تا یک خروجی مشخص تولید کند. این انرژی تولید شده استوار و ثابت است. شکاف به عنوان فاصله بین نوک و پوست تعریف می شود و متکی بر اختلاف پتانسیل بین این دو است. فاصله را می توان با افزایش ولتاژ یا افزایش شدت فرکانس افزایش داد تا شکاف ایده آل بین نوک دستگاه و پوست بیمار فراهم شود تا هدف گیری برای درمان ضایعه یا محل مورد نظر، دقیق تر و مطمئن تر باشد.

پزشکی پلاسما یک رشته نسبتا جدید است که فیزیک را با پزشکی ترکیب می کند و در حال حاضر کاملا کاربردی متنوع دارد، از جمله استریل سازی ایمپلنت ها و تجهیزات جراحی، ضد عفونی کردن، درمان زخم و درمان سرطان های پوست . اگر چه روند تصعید مهم به نظر می‌آید زیرا که قسمتی از پوست بدون برش و یا شکافتن از حالت جامد به حالت گاز تبدیل می‌شود، اما مکانیسم دقیق عملکرد پلاسما در پزشکی بالینی ناشناخته است. پلاسما همچنین باعث تولید انواع اکسیژن واکنش پذیر، گونه های نیتروژن واکنش پذیر، رادیکال های آزاد و فوتون های UV می شود که باعث آسیب به سلول های اطراف می شوند. تصور می شود که سلول هایی که بیشتر حساس به آسیب توسط این اتم های واکنشگر شیمیایی و اکسید شدن هستند، ممکن است دلیل این باشد که پلاسما در از بین بردن باکتری ها و سلول های سرطانی انتخابی تر است. این فرایند که به صورت انتخابی باکتری ها را هدف گیری می‌کند، می تواند به توضیح اینکه چرا درمان های پلاسما رویکرد دیگری برای درمان آکنه ارائه می دهند، کمک کند .

در پزشکی زیبایی، پلاسما می تواند با موفقیت زخم ها، علائم کش آمدگی، آکنه، dyskeratosis، xanthelasma، زگیل، verrucae، naevi، فیبروماس، کراتوز seborrhoeic و تعدادی از ضایعات پوستی دیگر را به طور موفقیت آمیز درمان کند، اما هیجان انگیز ترین انقلاب تکنولوژی پلاسما برای بیشتر بیمارانی است که با بلفاروپلاستی غیرتهاجمی درمان شده اند. در استفاده از دستگاه های پلاسما برای گروه های خاصی  با شرایط منحصر به فرد محدودیت وجود دارد از جمله این شرایط خاص می توان به این موارد اشاره کرد: بارداری، مادران شیرده ، استفاده از داروی راکوتان (Roaccutane) ، بیماری  های سیستمیک، دیسمورفیا بدن (body dysmorphia)، عفونت در محل درمان، زخم های باز، آلرژی به عامل بیهوشی استفاده شده، سرکوب ایمنی بدن، بیماری خود ایمنی و زخم کلوئیدی / هیپرتروفیک (اگرچه ممکن است از پلاسما برای درمان زخمها استفاده شود، توصیه نمیشود بیمارانی که  مستعد ابتلا به زخمهای کلوئید یا هیپرتروفی هستند، درمان شوند). پلاسما تمایل ندارد تا ملانوسیت ها را تحت تاثیر قرار دهد بنابراین استفاده از آن در تمام انواع پوست ها ایمن است، اما ممکن است زمان بهبودی در پوست تیره تر افزایش پیدا کند و برخی از تولیدکنندگان توصیه می کنند یک تست روی پوست Fitzpatrick نوع ۴ و بالاتر انجام شود. پس از درمان با پلاسما، پوست نسبت به اثرات اشعه UV حساس تر می شود و مهم است که بیماران از ضد افتاب هایی با فاکتور بالا و دارای طیف گسترده را در ناحیه تحت درمان برای جلوگیری از قرمز شدن طولانی مدت و هایپرپیگمانسیون ، استفاده نمایند. البته، پوستی که تصعید شده است ممکن است چند هفته طول بکشد تا یک سطح رنگدانه را در اطراف پوست ایجاد کند.

بلفاروپلاستی پلک بالا بدون جراحی

بلفاروپلاستی بدون جراحی و با استفاده از پلاسما به سرعت در حال تبدیل شدن به جایگزینی برای جراحی می‌شود که نیاز به بیهوشی عمومی ندارد، خرابی کمتر دارد، خطر آسیب به عضلات زیرین کمتر است، خطر ابتلا به آلرژی کاهش می‌یابد، هیچ مشکلی در بستن چشم ها پس از پیاده سازی روش بوجود نمی‌آید، خطری برای بینایی چشم هاوجود ندارد، عوارض مرتبط با بیهوشی عمومی (واکنش، لخته شدن خون، عوارض قلبی و ریوی) بیماران را تهدید نمی‌کند و برای بیماران مقرون به صرفه است. با این حال، انتخاب بیمار نیز مهم است؛ در حالی که پلاسما برای بیماران مبتلا به شلی بیش از حد پوست مناسب است، افرادی که دارای چربی زیر پوست پلک زیادتری هستند، ممکن است برای ایجاد نتایج بهتر، جراحی را انتخاب کنند. پس از بررسی پیشینه  پزشکی بیمار و ارزیابی تصاویر، بیمار با استفاده از ضد عفونی کننده پوست و استفاده از یک بی حسی موضعی مانند EMLA، LMX4 یا Pliaglis آماده می شود. البته ترجیح بر این است که از Pliaglis استفاده شود چراکه شامل درصد بالایی از ماده بیهوشی موضعی (۷۰mg / g لیدوکائین و ۷۰mg / g تتراکائین) و سیالیت کمتری است در نتیجه وارد چشم نمی شود.  بیهوش کننده موضعی می تواند پس از ۳۰ دقیقه برداشته شود و سپس پوست پلک  اضافه، با استفاده از پلاسمایی که در فواصل ۰.۵ میلیمتری به شکل تک نقطه اعمال می‌شود، درمان شود. درمان پلاسما همچنین می تواند به وسیله نقاط گسسته یا اسپری پیوسته انجام شود، اما در درمان پوست ظریف پلک های بالایی، مهم است که پوست سالم را بین لکه ها قرار دهیم تا اجازه دهیم انقباض ناحیه درمان شده و بهبود زخم به خوبی انجام شود. بیمار می تواند در طول درمان چشم هارا باز و بسته کند. با اعمال فشار بر روی پوست، سفتی پوست مشخص می شود و در نتیجه درمان ناحیه مهم تر، موثر تر خواهد بود. درمان معمولا بین ۵ تا ۱۰ دقیقه در هر چشم انجام می شود و نتایج می تواند بلافاصله دیده شود، اگرچه انقباض اولیه دیده شده ممکن است نتیجه نهایی را بازتاب ندهد و اغلب سه و یا حتی تعداد درمان بیشتری نیاز است تا نتایج قابل مقایسه ای با روش جراحی بدست آید. درمان های بعدی باید پس از دوره چهار تا شش هفته ای انجام شود. پس از درمان، استفاده ازضد آفتاب و پوشش مناسب توصیه می شود و همچنین استفاده از Oxygenetix توصیه می‌شود که باعث بهبودی سریع ترمی شود.

پس از درمان، بیمار لکه های قهوه ای را در تمام مناطق تحت درمان با پلاسما داشته که این امر به دلیل کربن سازی بافت است. این نقاط بین پنج تا هفت روز از بین می روند، همچنین به  بیماران هشدار داده می شود که این نقاط را به زور از روی پوست خود برندارند، زیرا ممکن است منجر به زخم شود. صبح روز بعد از درمان، ممکن است تورم قابل توجهی در ناحیه درمان به وجود بیاید که در طول ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از آن رفع می شود،  اگر هر دو پلک بالا و پایین در یک زمان درمان شده باشند این زمان ممکن است حتی طولانی ترهم  شود .

عوارض احتمالی استفاده از پلاسما عبارتند از: نتایج غیرمتعارف، عدم تقارن، کبودی، ورم قابل توجه، عفونت، التهاب پوست و تجمع رنگدانه ها در بافت ها. اگرچه تکنولوژی پلاسما بسیار امن است و داده هایی وجود دارد که نشان می دهد غشای زیرین (basement membrane) آسیب ندیده است. به طوری که هیچ زخمی ایجاد نشده است، اما مانند هر روش پزشکی که موجب تخریب پوست می شود، استفاده نادرست از پلاسما ممکن است منجر به زخم شود بنابراین آموزش و تربیت مهم است. بلفاروپلاستی بدون جراحی با استفاده دستگاه پلاسما آرک در ۱۰۰۰ بیمار طی یک دوره دو ساله (۸۰۰ زن و ۲۰۰ مرد با بازه سنی ۲۳-۸۲ ساله) با ۸۰% از نتیجه مورد نظر در سه درمان و ۲۰٪ در یک یا دو جلسه انجام پذیرفت. دوره بهبودی ۷ تا ۱۵ روز بود و در طول مطالعه هیچ مشکل یا عوارض جانبی گزارش نشده است، که تأیید می کند که برای متخصص زیبایی، بلفاروپلاستی بدون جراحی با استفاده از یک دستگاه پلاسما یک گزینه ایمن و موثر و بدون نیاز به جراحی است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *